Autonomie voor Anton

Bekijk de reacties van deze casus (7)

Begeleidingsstijl bij NAH

Anton (groot)Anton is een man met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) voor wie autonomie erg belangrijk is. Vanwege zijn beperkingen, teleurstellingen daarover en een onvermogen zijn impulsen te controleren, is vaak sprake van ernstige agressie en destructief gedrag. In veel gevallen voelt de begeleiding zich genoodzaakt om Anton te separeren om gevaar voor hemzelf en de omgeving te voorkomen. In deze casus staat de begeleidingsstijl centraal.

 

De voor medewerkers nieuwe begeleidingsstijl wordt gekenmerkt door lage verwachtingen bij begeleiders, verleiden in plaats van de strijd aangaan en het aangaan van een strijd met als doel die te verliezen. Op deze wijze krijgt het team langzaam grip op de probleemsituatie.

Klik op de afbeelding hiernaast om de casus te bekijken. Er zit geluid bij de presentatie, dus er moeten speakers op de computer aangesloten zijn.


Bekijk de casus video

Toon de presentatie in een apart venster of op een iPad/iPhone

Bekijk de casus

Interview

In de casusbeschrijving is een interview met Dick Zeelenberg opgenomen. Hij vertelt over hoe het team Anton in de praktijk begeleidt.

Deze casus wordt gepresenteerd door Peter Koedoot.

 

CCE_logo_beeldmerkPeter Koedoot werkt als projectleider bij het CCE.

Beste Melissa,

Bedankt voor je reactie! Je kunt de tekst inderdaad niet vanuit de presentatie (het scherm rechts) zelf afdrukken. Die is bedoeld om op het scherm te lezen of direct in te zoeken.

De tekst van een presentatie zit echter wel als bijlage bij de presentatie, namelijk als een PDF-bestand. Je kunt dit bestand openen/downloaden via het ‘paperclipje’ rechts onderin het scherm te klikken. Soms (niet bij Casus Anton) zitten er ook andere bijlagen bij, die je daar kunt downloaden. Let op: het paperclipje is alleen zichtbaar als je ook het zijpaneel opengeklapt hebt (dat kan via het knopje met drie rechthoekjes).

Met vriendelijke groet,
Peter Koedoot

Ik vind het een helder verhaal, maar ik vind de interventies erg gericht op de problemen die de mensen om Anton heen ervaren en minder op de behoeftes van Anton zelf. In plaats van lagere verwachtingen te hebben denk ik dat het beter is om realistische verwachtingen te hebben op basis van wat Anton kan en wie hij is, een man die graag zijn eigen leven bepaalt. Op deze manier erken je zijn mogelijkheden en kan je hem ondersteunen bij zijn beperkingen. Door erkenning zal hij het gevoel hebben dat hij autonomer is en meer invloed heeft op zijn eigen leven.
Verder zou ik in plaats van te verleiden me juist meer in hem te verplaatsen en proberen mee te bewegen. Verleiden roept bij mij iets op alsof de begeleiding iets van hem wil en trucjes gebruikt omdat te bereiken. De focus ligt dan dus meer op wat de begeleiding van hem wil in plaats van wat hij zelf het liefste wil. Het roept bij mij een als dan reactie op en dat is vreselijk voor iemand die in een afhankelijkheidspositie zit, de macht van de begeleiders wordt op die manier misbruikt. Het meebewegen zie je bijvoorbeeld in aikido, een verdedigingskunst waarbij de energie van de ander wordt gebruikt om weer samen in harmonie te komen, om contact te herstellen. In een erg mooie lezing tussen Hans Achterhuis en Ruud Welten wordt gesproken over secundair geweld, daar is bij Anton sprake van zijn geweld is een reactie op geweld wat wij hem onbedoeld aandoen. In deze lezing wordt ook gesproken over Levinas, een bijzonder filosoof.
Lezing: http://www.sg.uu.nl/programma/najaar-2012/tegendenkers/
Boek: http://www.bol.com/nl/p/de-professionals/1001004005057259/
Artikel over meebewegen: http://www.ftcz.nl/interview_ebl.pdf
Ook het laten winnen houdt een systeem in stand waar sprake is van ongelijkwaardigheid. Ik zou de discussie proberen te vermijden en juist de dialoog aangaan. Dan is er geen winnaar en geen verliezer, maar komen mensen dichterbij elkaar. Hierdoor werk je ook meteen aan een vertrouwensrelatie. Wederom een interessante lezing hierover: http://www.sg.uu.nl/2009/11/05/de-illusie-van-beheersing-2/

fantastisch lesmateriaal. heel duidelijk en leerzaam!

Hallo,

Vindt de casus en de uitwerking helder en leerzaam, goed opgebouwd. Probeer de tekst uit te printen als voorbeeld voor de opzet van casusbespreking binnen een team van de ggz friesland, echter krijg dit alleen als videoweergave, zou het graag in word lezen en uitprinten.Kunt u mij vertelen hoe dit te doen of evt te mailen? Alvast bedankt, mvg melissa.

Op deze manier is het handig je te verplaatsen in een situatie en er anders mee om te gaan, soms is iets heel klein, maar zo van belang.

Ik heb zeer geïnteresseerd naar deze case gekeken en ik probeer de conclusies zodanig te verwerken dat deze door partners-van getroffenen kunnen worden gebruikt.Vooral het verlagen van verwachtingen zal zeker in een relatie moeilijk zijn daarin tegen zal het verleiden vermoedelijk eenvoudiger juist door de relatie. Veel partners-van krijgen weinig of geen begeleiding in dit proces. Ik hoop met deze gegeven instrumenten partners-van te helpen of iets meer informatie wat er gebeurt met NaH getroffenen. Bedankt voor deze cases en de mogelijkheid deze te volgen.

De bij de tekst geplaatste foto’s geven een onterechte veronderstelling dat er een relatie bestaat tussen de tekst en de foto. Het lijkt mij beter om geen foto ter illustratie te gebruiken in dit geval.

Reageer op dit artikel

velden met een * zijn verplicht
 

Over Leren van Casussen

Leren doen we op vele verschillende manieren. Een van die manieren is afkijken van hoe anderen het doen. Bij die ‘leerstijl’ wil het CCE aansluiten met het initiatief Leren van Casussen.

 

Lees meer over Leren van Casussen