Gehecht aan Yoep

Bekijk de reacties van deze casus (2)

Knuffelen is ook werken

YOEP_bij_tekstYoep heeft bij zijn geboorte hersenbeschadiging opgelopen en is daardoor verstandelijk beperkt. Ook heeft hij een cerebrale visusstoornis, epilepsie in de vorm van absences en is er autisme bij hem vastgesteld. Door dit alles ervaart hij veel onvoorspelbaarheid gedurende de dag.

 

Yoep kan niet voor zichzelf zorgen en kan per dag meerdere moeilijke momenten ervaren, waarbij hij zichzelf kan verwonden. Begeleiders helpen hem dan ook bij alles. Desondanks heeft Yoep eetproblemen, eigenlijk al zijn leven lang. Het lukt niet om Yoep genoeg te laten eten en dat brengt zijn gezondheid in gevaar.

 

Ied Loomans, gedragskundige bij ORO, was betrokken bij Yoep. Het viel haar op dat de gehechtheid van Yoep verstoord is verlopen door de vele ziekenhuisopnames in de eerste drie jaar van zijn leven. Zij zette in eerste instantie in op het verbeteren van de gehechtheid, om zo andere begeleidingsprocessen bij Yoep te vergemakkelijken. Teamscholing, waar ook moeder aan deelnam, bleek hierbij van essentieel belang te zijn.


Bekijk de casus video

Toon de presentatie in een apart venster of op een iPad/iPhone

Bekijk de casus

logo-ORO

Ied Loomans is psycholoog en consulent ervaringsordening. Zij is gedragsdeskundige bij ORO, een organisatie die gespecialiseerd is in de zorg en begeleiding voor mensen met een verstandelijke beperking en kinderen met een ontwikkelingsachterstand. Zij werkt voornamelijk op het Rijtven, een veilige omgeving waar mensen met een zeer ernstige tot matige verstandelijke beperking wonen en werken.

Beste Rob,

Dankjewel voor je reactie. Ik ben het helemaal met je eens, dat hechting zich ook in stilte kan voltrekken. Daarbij zijn de afgestemde reacties op de ander erg belangrijk. Inderdaad niet alleen in taal/geluid of met materiaal, maar vooral ook in oogcontact, lichaamshouding, mimiek, aanrakingen en stiltes. Dat hebben we uiteindelijk gevonden in FloorPlay.
Daarvoor was er vooral functioneel contact tussen Yoep en zijn begeleiders en bijna altijd op initiatief van de begeleiders. Een eerste stap om te komen tot echt contact, was het inplannen van momenten hiervoor. Die hebben we hechtingsmomenten genoemd. Vanuit de individuele muziektherapie kregen begeleiders toen handvatten hoe dit vorm te geven. Daarbij zaten wel elementen die we later ook bij FloorPlay zagen. Omdat we merkten, dat Yoep in patronen bleef hangen zijn we verder gaan zoeken naar een manier om echt in contact te komen met hem. En die momenten van contact blijven nu niet meer beperkt tot de geplande hechtingsmomenten. Een mooi proces door het hele team, waarbij ze ‘er zijn voor de ander’. De term ‘in sync’ kende ik nog niet. Dankjewel voor de boektip hierover!

Hartelijke groet,
Ied Loomans

Goedendag,

alle complimenten voor de gemaakte presentatie, heel mooi en compleet.

Wat voor mij nog niet zo duidelijk is wat bedoeld wordt met een hechtingsmoment. Wat maakt dat het 'de kwaliteit' heeft van hechting. Hechting kan zich ook in stilte voltrekken, zonder dat daarvoor materiaal nodig is. Deze beschrijving van hechting en hoe je die kan bevorderen vind ik heel mooi: Wederom gebruikmakend van microanalyses van face-to-face-interacties tussen moeder en baby betogen zij overtuigend hoe de gelaat-gelaatcommunicatie met 4 maanden, via de gehechtheidsstijl te onderscheiden op 12 maanden, de basis legt voor een ontwikkelingspad dat leidt tot in de volwassenheid. Daarbij verstaan ze onder communicatie zowel de linguïstische inhoud van de boodschap, inclusief de wensen en fantasieën die hiervan onderdeel zijn, als ook het begrip ‘being in sinc’ uit de imh, waarmee bedoeld wordt het afgestemd zijn van de reacties van de een op de ander. Bij dit laatste gaat het om patronen van oogcontact, lichaams- en hoofdhouding, gelaatsuitdrukking, vocale ritmische coördinatie van gesproken taal, en handgebaren, aanrakingen en stiltes in het contact. Het zijn deze patronen die ons leren ‘te zijn met de ander’ en die later zullen bepalen hoe onze gehechtheid aan de ander (veilig of onveilig, aanklampend of vermijdend) vorm zal krijgen.
Het is een beschrijving bij de inleiding van dit boek: The Origins of Attachment, Beebe en Lachmann.
Being 'in sync' is een begrip dat ik eveneens gebruik in mijn werk als FloorPlay Specialist/PLAY Project Consultant.
Vanuit the PLAY Project wordt overigens ook scholing aangeboden voor groepen: https://www.playproject.org/schools/.
Nogmaals, hele mooie, overzichtelijke en duidelijke presentatie.

Vriendelijke groet, Rob Smittenaar
floorplaycoaching.nl

Reageer op dit artikel

velden met een * zijn verplicht