Ordening voor Edwin

Bekijk de reacties van deze casus (7)

Over weekmenu’s en recepten

EdwinSportAutoOrdening voor EdwinEdwin is een man van 39 jaar met autisme. Zijn dagelijkse verzorging wordt volledig van hem overgenomen om agressie te voorkomen. Tijdens de dagbesteding wordt hij steeds vaker agressief. Alle andere cliënten verlaten dan de dagbestedingsruimte totdat hij weer rustig is geworden.

 

Op het laatst is dagbesteding helemaal niet meer mogelijk. Door zijn autisme heeft Edwin moeite om de wereld te begrijpen, hij kan de gebeurtenissen niet ordenen. De spanning die daardoor wordt opgebouwd, moet hij ontladen. Dat doet Edwin met agressie en zelfverwondend gedrag. Iedereen – Edwin en het team – raakt uitgeput.

 

Deze casus laat zien dat ordening bij autisme meer is dan alleen structuur aanbrengen. Het gaat er óók om dat flexibiliteit wordt aangebracht, omdat anders de kans wordt vergroot dat ordening omslaat in dwang. In de casus gebruikt Frederike van Dantzig de analogie van een weekmenu en een recept. Het leven wordt geordend volgens een weekmenu met recepten. Het weekmenu kan iedere week anders zijn. Daar zit de flexibiliteit. De gerechten die op dat menu staan worden echter wel steeds op dezelfde manier klaargemaakt. En dat biedt ordening.


Bekijk de casus video

Toon de presentatie in een apart venster of op een iPad/iPhone

Bekijk de casus

Gijs Horvers - Contact leggen met autisme

“Gijs Horvers is een man met autisme, misschien ken je hem van het SIRE-filmpje over autisme. Ik vind hem erg inspirerend, want hij zet je aan het denken, laat je op een andere manier kijken naar mensen met autisme. Mensen met autisme denken anders en hebben bijzondere kwaliteiten, zoals het zien van details en onthouden van beelden. Het is aan ons om die te zien en te waarderen. Dit filmpje is een opname van een lezing die Gijs Horvers hield op het autismecongres in 2012.”

 

- Frederike van Dantzig, 2013 -

 

 

Deze casus wordt gepresenteerd door Frederike van Dantzig.

 

hartekamp'Ik ben Frederike van Dantzig, werkzaam bij de Hartekampgroep. In de ondersteuning aan de teams stimuleer ik de medewerkers nieuwsgierig te zijn naar wie de cliënt is en niet alleen te kijken naar het gedrag van de cliënt, maar vooral naar zijn behoeftes.

 

Op een positieve en energieke manier spreken we met elkaar over onze visie en daaruit voortkomende geboden zorg en begeleiding. Kwaliteit van leven is voor ons dat de cliënt meer levensvreugde ervaart. We kijken naar de ontspannen momenten en de momenten dat de cliënt zijn tevredenheid uit en deze momenten gaan we uitvergroten.

Door deze benadering ervaar ik een verandering, voorheen stelde de begeleiders vragen en werd van mij een antwoord verwacht voor een probleem, nu komen de begeleiders met knelpunten en gaan we hier met elkaar over in gesprek. De visie wordt helderder, we versterken elkaar en uiten wederzijds vertrouwen waardoor het draagvlak groeit.'

 

http://www.hartekampgroep.nl

 

Deze casus is mogelijk gemaakt door Fonds NutsOhra

 

fonds_nutsohraNutsOhra geeft financiële ondersteuning aan projecten op het gebied van de gezondheidszorg en heeft daarbij voorkeur voor projecten die leiden tot verbetering van kwaliteit van leven van mensen met een ziekte, beperking of risico.

 

www.fondsnutsohra.nl

Hoi Jeannette,

Bedankt voor je reactie. Het is niet gebasseerd op de teacch methode, maar wel ben ik door de ASS-wijzer geinspireerd. Dus daaruit zal je zeker veel herkennen. http://asswijzer.nl/

Hoi Frederike,
Ik heb de laatste tijd veel over autisme gelezen. Ik vroeg me af of de benadering/interventies gebaseerd zijn op de teacch methode?

Hoi Petra, ik had niet door dat ik ook direct op jouw reactie kon reageren, nu kan je mijn reactie onder die van jou lezen.

Hoi Frederike, ik had je reactie al gelezen. Ik moet je links nog bekijken. Dank je wel!

Hoi Petra,

Bedankt voor je reactie, twee erg goede vragen stel je.

Als ik naar Edwin kijk dan proberen we te achterhalen wat er ten grondslag ligt aan zijn gedrag. De tics die de psychiater heeft toegekend aan gilles de la tourette zijn het schrapen met de keel, met zijn hand langs zijn hoofd wrijven, met zijn armen draaibewegingen maken boven zijn hoofd en doodsverwensingen doen (hij zegt dan de naam van een begeleider of andere client en dan vermoorden). We hebben met deze tics niets gedaan maar hebben wel het idee dat het minder is geworden.

Ander gedrag zoals het op zijn handen bijten, zichzelf en andere slaan, met spullen gooien en schreeuwen hebben wij toegekend aan het uiten van spanning en stress. Het zelf reguleren van de hoge mate van spanning. Hier hebben we in onze interventies veel meer aandacht aan besteed. In eerste instantie hebben we ervoor gezorgd dat we niet kijken naar het gedrag, maar naar de onderliggende oorzaak van gedrag. Om deze nieuwe manier van werken in gang te zetten heb ik een interview met Cor Mastwijk en Cor Reusen aan het team laten zien. http://vimeo.com/36971593
Dit filmpje sluit erg aan bij de stimming waar jij het over hebt. Helaas is het niet zo dat bij Edwin dit gedrag tijdens de ADL veel minder is geworden, wel de intensiteit en duur zijn afgenomen. Net zoals in het interview wordt gezegd zien wij ook bij Edwin dat als hij deze spanning even mag uiten hij daarna weer verder kan gaan met de activiteit.

Jouw andere punt dat we in eerste instantie te weinig aandacht hebben besteed aan executieve functies dat beaam ik meteen. Je hebt helemaal gelijk. Doordat Edwin verbaal erg sterk is en plezier heeft in het maken van woordgrapjes en het maken van contacten hebben we ons te veel daarop gericht. We hebben voordat we dit traject in gingen even gewerkt met gentle teaching. We hebben samen met John Mc Gee (grondlegger van gentle teaching) onderzocht hoe we Edwin kunnen begeleiden. Een paar fragmenten van de tips van John Mc Gee staan op mijn blog http://fladderen.wordpress.com/2011/09/08/gentle-teaching/
Deze tips heeft hij specifiek voor Edwin gegeven. In het eerste en laatste filmpje geeft hij als advies om activiteiten te gebruiken om contact te leggen met Edwin. Hij ziet het aankleden als een taak die niet het belangrijkste is maar een kans om die momenten te gebruiken om aan de relatie te werken.
Wij focusten te veel op de relatie en te weinig op de taken. Dit werkte even voor Edwin, omdat hij het graag goed wil doen voor ons, maar we hebben hem niet ondersteund in het zelf kunnen van het aankleden. We waren hem aan het afleiden, terwijl voor Edwin juist de focus zo belangrijk blijkt te zijn.

Bedankt dat jij nogmaals de valkuil van ons zorgers benoemt om te veel te gaan zorgen voor de ander en te veel bezig te zijn met het sociale aspect, in plaats van het ondersteunen van de client. Bij Edwin bestaat de ondersteuning in het aanbieden van taakanalyses zodat hij het zelf kan en hij en wij trots zijn en we hem de erkenning geven waar hij van geniet.

Frederike

Wat een helder filmpje. Ontzettend leerzaam om te zien hoe de problemen worden geanalyseerd en aangepakt. Mij (ASS-er) vallen 2 dingen op:

Het verbaast me dat Edwins tics worden gezien als vermoedelijk Gilles de la Tourette, en als iets wat “groeit als er aandacht aan gegeven wordt”. De tics lijken als vanzelf verdwenen na dit traject. Maar het lijkt me dat dit eerder onderdeel is van zijn autisme, namelijk wat in het Engels ‘stimming’ wordt genoemd: dwangmatige handelingen, die stress verminderen. Hoe meer stress, hoe meer tics. Logisch dat ze nu verminderd zijn.

Iets anders wat me opvalt is dat de begeleiding niet eerder oog heeft gehad (dit bedoel ik niet verwijtend) voor de problemen met executieve functie, iets wat ook onder ASS valt. Zijn problemen met de ADL komen voort doordat het voor hem te complexe taken zijn. Redelijk simpel op te lossen, inderdaad, m.b.v. die ‘recepten’. Zelf heb ik pas recentelijk ontdekt dat dit bij mij ook erg speelt. Ik gebruik nu kleine takenlijstjes voor onder de douche, en bij mijn ochtend- en avondrituelen in de badkamer, en dat heeft me heel erg geholpen.
Het valt me vaker op dat dit soort problemen vaak niet duidelijk worden beschreven als autisme wordt uitgelegd (vaak beperkt tot de triade sociale interactie-communicatie-verbeelding), maar in autiblogs merk ik dat veel auti´s hier veel problemen mee hebben*. Ik had het zelf pas door toen ik `Geef me de 5` van Corinne de Bruijn las, en me daar in bepaalde beschreven problemen herkende.
(achtergrond: ik ben een volwassen zelfstandig wonende autivrouw, pas 2 jaar gediagnosticeerd)

*een voorbeeld is dit: http://musingsofanaspie.com/2013/08/02/procrastination-or-executive-function-fail/, de commentaren spreken voor zich

Lieve Frederike, ik was zeer onder de indruk van je verhaal, kan me nu beter een voorstelling maken van je werk. Vooral als je ziet dat Edwin weer zo nu en dan kan genieten van een uitje (strand ijsje enz) moet dit voor de begeleiders enorm motiverend werken. De opbouw van je verhaal zit goed in elkaar, hulde! Ga zo door, liefs OMA

Reageer op dit artikel

velden met een * zijn verplicht
 

Over Leren van Casussen

Leren doen we op vele verschillende manieren. Een van die manieren is afkijken van hoe anderen het doen. Bij die ‘leerstijl’ wil het CCE aansluiten met het initiatief Leren van Casussen.

 

Lees meer over Leren van Casussen